Nauka matematyki, filozofii i religii cz. 3

By admin

Październik 6, 2017 O edukacji No comments

Tymczasem zadanie matematyczne i uczony matematyk i początkujący chłopiec w ten sam sposób muszą rozwiązać.

Matematyka nastręcza więcej niż każda inna nauka sposobności do kombinowania, porównywania i łączenia.

Z nieskończenie małej liczby danych daje się wysnuć nieskończenie wielka ilość kombinacji, które się łączą w krótszy lub dłuższy szereg. Szeregi te musi umysł utrzymać w skupieniu, aby móc snuć dalsze matematyczne kombinacje. Zadania matematyczne mają tę wielką korzyść, że się same kontrolują, ponieważ każda fałszywa kombinacja mści się na wyniku. Każde działanie ma matematyczne istnieje dla siebie i budzi jako takie w umyśle zadowolenie, pochodzące z osiągnięcia celu, lecz, będąc tylko częścią systemu, podżega do dalszego badania.

Ponieważ twierdzenia matematyczne jakby siecią są ze sobą połączone, zmuszają umysł do ciągłej baczności, do ciągłego oglądania się.

To też co do wartości matematyki jako umiejętności wychowawczej ogólna panuje zgoda. Herbart uważa ją za niezbędną dla początku, środka i końca takiego wykształcenia, jakiego wymagają obowiązki wychowania, w jego oczach ma ona większą wartość wychowawczą, niż nauka języków. Bardzo wysoko cenił ją Pestaozzi i uczynił prawie punktem środkowym wykształcenia ludowego. Kant widzi w istnieniu matematyki rękojmię, że istnieje czysto racjonalne poznanie przeciw poznaniu doświadczalnemu, które możność racjonalnego poznania zaprzecza.

To Cię zaciekawi:

– język włoski kursy
– mieszanka traw
– Policealne studium Warszawa