Formalne kształcenie cz. 8

By admin

Lipiec 29, 2017 O edukacji 1 Comment Tagi: nauka lutowania, nauka ładnego pisania, nauka 3 latka, nauka 4 języków, nauka 5 języków, nauka zapamiętywania

Jak pod wpływem miejsca urodzenia, miejsca pierwszego pobytu i pierwszego obcowania wyrabia się i w człowieku pewne usposobienie, które zostaje na całe życie, tak też pojedyncze formalne siły, które wyrobiło kształcenie, krzyżują się w umyśle i dają pewien ogólny formalny nastrój, zwykle jednak tak, że jedna strona formalna przeważa. Inny będzie umysł człowieka, który z jakichkolwiek powodów ze szczególniejszym upodobaniem w wychowawczej nauce przykładał się do matematyki, czyli t. zw. matematycznej głowy, a takiego, który wyrobił w sobie siłę do historii, literatury, lub nauk przyrodniczych. Bardzo znaczną jest różnica między uczniem, który ukończył szkołę realną i maturzystą gimnazjalnym.

Działanie formalne nauki i jej różnych przedmiotów znajduje wspólne pole skupienia w umyśle uczącego się. Przenieśmy więc teraz naszą uwagę w tę stronę i przypatrzmy się, jaki wpływ szczegółowy wywiera nauka na rozwój umysłowy. Chociaż nauka ma na celu wykształcenie i uszlachetnienie umysłu w ogólności, to działanie jej rozkłada się na pojedyncze akty, które możemy dla łatwiejszego zorientowania się rozklasyfikować. Wyobrażenia, które nauka wywołuje, zamieniają się w umyśle na siłę, a tę przyzwyczailiśmy się rozróżniać podług rozmaitych objawów. Ale jak we fizyce mówimy o rozmaitych siłach, chociaż prawdopodobnie siła jest tylko jedna, tak samo w dydaktyce przyzwyczailiśmy się mówić o pamięci, wyobraźni, sądzie i t. d., chociaż to są tylko różne objawy jednolitego umysłu.

 

Latest Comments
  1. Reklama