Formalne kształcenie cz. 2

By admin

Lipiec 29, 2017 O edukacji No comments

Do wytworzenia się pojęcia formalnego kształcenia przyczyniła się analogia gimnastyki cielesnej. Wszystkie ćwiczenia gimnastyczne służą do tego, aby organizmowi dać siłę. Ćwiczenia same mają treść chwilową, po wykonaniu ich nie pozostaje po nich żaden materialny skutek, lecz tylko formalny przyrost siły u tego, który je wykonał. Siła fizyczna może przez dłuższy czas się utrzymać, pomimo że ustały fizyczne ćwiczenia. Przez przeniesienie przymiotów siły fizycznej na siłę duchową powstała wiara w formalne kształcenie, choćby z utratą naukowej treści. Szczególnie przypisywano nauce językowej wielki wpływ na rozwój umysłowy. Kiedy Jezuitom robiono zarzut, że w szkołach swych uczą prawie tylko łaciny, ci, przyznając fakt, tłumaczyli się, że czynią to ze względu na formalne wykształcenie młodzieży: choćby młodzież z czasem łacinę zapomniała, nie traci jednakże skutków tej nauki, bo zostaje jej formalnie wykształcony umysł.

Takie pojmowanie formalnego kształcenia było w związku z psychologicznym prawem, że umysł ma pojedyncze władze albo siły, jak pamięć, wyobraźnia, rozum i t. d. Te władze można przez ćwiczenie podnieść, podobnie jak przez ćwiczenie podnosi się siły fizyczne.

To Cię zaciekawi:

– gabloty zewnętrzne
– język angielski szczecin
– Dom seniora dolny Śląsk