Formalne kształcenie cz. 1

By admin

Lipiec 29, 2017 O edukacji 1 Comment Tagi: nauka robienia na drutach, nauka rysowania, nauka rysunku, nauka rysunku dla dzieci, nauka szycia, nauka szydełkowania

Że nauka wpływa na rozwój umysłu, że podnosi jego potencję, uchodzi za rzecz pewną, bo stwierdza ją codzienne doświadczenie. Ludzie, którzy się czegoś nauczyli, albo którzy się przynajmniej czegoś w młodości uczyli, okazują zwykle większą umysłową sprawność, niż ci, którzy nauki wcale nie przechodzili. Mówi się nawet obecnie wprost o „wyszkoleniu umysłowym” przez naukę. Człowiek, który przeszedł przez szkołę, orientuje się łatwiej w zagadnieniach życiowych i naukowych, niż ten, który nigdy na działanie nauki nie był wystawiony.

To oddziaływanie nauki na umysł nazywa się formalnym kształceniem. Rozumie się przez to ćwiczenie i rozwój sił umysłowych, w szczególności zaś siły myślenia. Formalnym nazywa się w dydaktyce to, przy czym materiału albo wcale niema, albo materiał nie wchodzi wcale w rachubę. Materiałem w tym razie jest treść umysłowa, a więc pojęcia lub wyobrażenia. Przy formalnym kształceniu rozchodzi się więc o siłę umysłu niematerialną, zyskaną przez operowanie jakąś materialną treścią naukową, przez ćwiczenie i wprawianie tej treści. Treść jest tylko tak długo potrzebną, póki się siła nie wyrobi, treść jest środkiem do celu, ale nie celem. Skoro się siła wyrobi, treść jako niepotrzebna nie przedstawia żadnej wartości. Formalne kształcenie nazywa się także gimnastyką umysłową.

 

Latest Comments
  1. Reklama